Berichten


3 oktober......Parochiedag

We zijn van start gegaan!

In zeven stappen gaan we met de kinderen en hun ouders
op weg naar de Tafel. Onderweg wordt er thuis elk weekend
tijd gemaakt om het kaarsje aan te steken en samen te bidden.

1. Doe het Boek maar open
Het verhaal van de Tien Woorden uit het O.T.
Een lied over het Laatste Avondmaal uit het N.T.
Het gebed dat Jezus ons doorgaf: Onze Vader
2. Het levenswerk van Jezus
We volgen Hem vanaf de doop in de Jordaan
tot Pinksteren, waar Zijn Leerlingen het van Hem overnamen.
3. Het Levend Lichaam van Christus
Jullie, wij, zijn nu Zijn handen, maar waar halen wij de kracht vandaan,
waar kunnen wij onze accu opladen...
4. Het kerkelijk jaar
Van advent t/m Allerzielen komen we samen om te vieren, te leren en te delen.
5. Vieren is....
stil worden, stil staan bij...
6. De sacramenten
Je gebruikt iets, je doet iets, je zegt iets om het hart te raken.
Doopsel – 1e Communie en Vormsel, ze horen bij elkaar.
7. Op weg naar de Tafel
We maken de Denktafel en vieren de Broodmaaltijd

en dan is het zover... zondag 21 november!

Film in het zaaltje
vrijdag 24 september om 20.00 uur

Hoewel de laatste twee filmaankondigingen geen doorgang konden vinden door corona, lijkt het nu toch echt mogelijk weer een interessante film voor u te draaien. Afhankelijk van het aantal aanmeldingen wordt gekozen voor het parochiezaaltje of de ruimte achterin de kerk. Aanmelden is dus noodzakelijk. U kunt dit doen bij: Ad Hendriks (070-3872533 of 06-42477243). Ook graag bij Ad afmelden, mocht u na aanmelding toch verhinderd zijn.

De keuze is deze keer gevallen op de film:

Capharnaüm

Een film uit 2019 van de Libanese regisseur Nadine Labaki over het leven in de achterstandswijken in Beiroet. Hoofdpersoon is de jonge Zain, die een geweldige acteerprestatie neerzet. De film duurt 121 minuten en heeft veel positieve reacties en prijzen ontvangen. Hij geeft een indringend portret over ouderschap en overleven in de armste wijken van Libanon, verteld door de ogen van een kind

Inhoud:
In de rechtbank staat Zain, een 12-jarige jongen, voor de rechter. Rechter: "Waarom klaag je je ouders aan?" Zain: "Omdat ze me op de wereld hebben gezet.". Zain slijt zijn dagen in de straten van de Libanese hoofdstad Beiroet. Als oudste kind van het gezin moet hij helpen zijn familie te onderhouden. Wanneer zijn 11-jarige zusje wordt uitgehuwelijkt aan de eigenaar van de buurtwinkel, besluit Zain weg te lopen van huis. Dit leidt tot een ongelooflijke roadtrip, met nieuwe vriendschappen en allesbeslissende keuzes.

Uit een recensie:
Nadine Labaki vindt de juiste balans tussen empathie en medelijden in Capharnaüm. Haar hartverscheurende film toont het verrotte leven van een veel te jong kind op straat. ‘Warboel’ zou de vriendelijke vertaling zijn voor de betekenis die het woord ‘capharnaüm’ in het Frans heeft. ‘Klerezooi’ is waarschijnlijk meer op zijn plaats voor het leven van de jonge Zain….
Zoals gebruikelijk ontvangt Ad u weer met een kopje koffie of thee en kunt u na afloop napraten over dit aangrijpende verhaal. Bij de uitgang staat een mandje voor een vrijwillige bijdrage ter bestrijding van de kosten.

We hopen op een goede opkomst na zo’n lange filmloze periode.

Laat de klok luiden in Voorburg!

De monumentale Martinuskerk aan het Oosteinde dateert van 1887. Het was de tijd dat de roomsen met succes de protestantse dominantie aanvochten. Ze mochten een kerk bouwen, maar dan wel buiten het dorp. Waarop de roomsen erop konden wijzen dat de toren van de Martinus een stuk hoger was dan die van de Oude Kerk in het Voorburgse centrum. Zoals in de Middeleeuwen de Franse steden met elkaar wedijverden om het bouwen van de hoogste kerk. Naar interieur en bouw moest de kathedraal en zelfs de eenvoudigste parochiekerk de voorafschaduwing verbeelden van het hemelse heil dat ons na onze dood te wachten staat. Maar de hemel is inmiddels in stukken naar beneden gevallen zoals de literair criticus Kees Fens, een groot bewonderaar van monumentale kathedralen, in een van zijn laatste stukken schreef. Wat ook veranderd is, is dat de protestanten ons niet langer benijden om onze grote kerken. Zij sluiten ons - en wij hen als het al niet aan de bisschoppen ligt - vandaag de dag maar al te graag in hun armen. Met even groot afgrijzen, neem ik daarom aan, hebben zij vernomen dat de klok van de Martinus niet langer mag worden geluid. Enkele nieuwkomers die zich aan de Vliet hebben genesteld hebben zich namelijk beklaagd over het vertrouwde geluid dat daar al meer dan honderd jaar te horen is. Nauwkeurig door hen opgemeten bleek het aantal decibellen dat de klok produceerde de norm te hebben overschreden. De rechter gaf hen gelijk en verbood op straffe van een uitzonderlijk hoge dwangsom het luiden van de klok.

Uitzonderlijk is dit staaltje van cultureel en religieus autisme helaas niet. Nog maar enkele jaren geleden kwamen de hoogste rechters van het Europese hof in Straatsburg een nieuw ingezetene in Italië tegemoet door het kruisbeeld in de openbare ruimte in Italië te verbieden. Maar ze kwamen tenslotte met de schrik vrij die ze ontketend hadden: ze toonden berouw en keerden op hun schreden terug. Kruis en klok kunnen bij uitstek doorgaan voor christelijke symbolen. Je kruis dragen verbeeldt de weg die je hoe dan ook moet gaan, de klok herinnert je aan de tijd die je is toegemeten. Ook hier in onze omgeving leeft dit besef. In Den Haag kwamen bewoners met succes in verzet tegen de afbraak van twee kerken waartoe de bestuurders al besloten hadden. Ook in Voorburg blijkt voor vele ingezetenen de klok verbieden te luiden een doldwaze ingreep. Kruis en klok zijn niet alleen symbolen, maar voor velen ook gebonden aan plaatsen van herinnering en toewijding. Mag dat alsjeblieft gekoesterd worden. De gemiddelde inwoner snapt dat vaak beter dan sommige bestuurders, de goede niet te na gesproken.

Paul van Velthoven

Inmiddels heeft een succesvolle handtekeningenactie van Voorburger Adri van der Sloot (512 handtekeningen!) ervoor gezorgd dat de gemeenteraad werd overtuigd van de waarde die het luiden van de klokken voor de omwonenden heeft. Het besluit is terug gedraaid en de klokken luiden weer als vanouds (Zie Kerk in Den Haag, september 2012, pg. 1).

De wijzen waarop we inhoud geven aan Diaconie binnen de VC

In de bijbel geldt niet het recht van de sterkste, maar van de zwakste. Telkens klinkt weer de roep om samen te werken aan een rechtvaardige samenleving. Vanaf het allereerste begin heeft de kerk het dienen van je naaste gezien als een van haar belangrijkste taken.
De Diaconie ondersteunt mensen die door omstandigheden beperkt worden in hun deelname aan kerk en samenleving en daardoor in een isolement kunnen geraken. Zo kunnen ze toch mee doen.
Binnen de parochie van de Verrezen Christus wordt op diverse wijzen inhoud gegeven aan Diaconie, denk daarbij aan:
1. De activiteiten van de werkgroep Diaconie zoals 1x per jaar het verzorgen van de attentie voor de mantelzorgers; de
jaarlijkse inzameling voor de voedselbank Stichting Buren; het verzorgen van een attentie met Kerst en Pasen voor ouderen
ook die in de verzorgingshuizen wonen. Maar ook alle activiteiten van de werkgroep Individueel pastoraat zijn diaconale
activiteiten.
2. Het werk van Schuldhulpmaatjes.
Enkele parochianen zijn Schuldhulpmaatjes bij de Stichting Arm in Arm. Zij ondersteunen mensen die financiële problemen
hebben en niet meer weten hoe zij die moeten aanpakken om ze op te lossen. Vaak is er sprake van multi-problematiek,
hetgeen inhoudt dat men vaak naast de financiële problemen ook nog andere problemen heeft.
3. De IPCI. Deze caritasinstelling van de 3 katholieke kerken in Leidschendam-Voorburg richt zich op het verzachten van
individuele nood binnen het gebied van de drie parochies. Mensen met financiële problemen worden geholpen met giften,
leningen of door ze in contact te brengen met de schuldhulpverlening om erger te voorkomen.
Daarvoor ondersteunt zij jaarlijks financieel ook het Sociaal Fonds Leidschendam-Voorburg.
4. De Stichting Sociaal Fonds Leidschendam-Voorburg (SSFLV).

Over het werk van Schuldhulpmaatjes en de IPCI heb ik eerder al een keer in Opstand geschreven.
Dit keer informeer ik jullie over het werk van het Sociaal Fonds Leidschendam -Voorburg.
Het SSFLV is een stichting die tot doel heeft om inwoners van de gemeente Leidschendam en Voorburg met financiële urgente problemen te helpen, daar waar wettelijke voorzieningen niet, of niet tijdig, een oplossing bieden, of waarbij andersoortige voorzieningen niet voldoende zijn.

Leidschendam-Voorburg onderscheidt zich niet van de rest van Nederland als het gaat om het aantal huishoudens dat in armoede leeft. Een deel hiervan raakt jaarlijks in een financiële noodsituatie. Daarnaast zijn er ook huishoudens die boven de armoedegrens zitten, maar wel armoede kennen en die gezien hun inkomen net niet in aanmerking komen voor de diverse regelingen zoals de Ooievaarspas, kwijtschelding gemeentelijke belastingen, de Voedselbank, en Stichting Leergeld

SSFLV is een samenwerking van de gemeente, de diaconieën van de protestantse kerken, alsmede de diaconieën van de katholieke kerken in Leidschendam-Voorburg.

De aanvraag van een financiële bijdrage moet altijd door een hulpverlenende instantie, (bijv. Kwadraad, WOEJ, MEE, Limor, Schuldhulpmaatjes, consulenten werk en inkomen, diakenen, e.d.) worden ingediend. En elke aanvraag wordt beoordeeld aan de hand van een aantal vaste criteria waarvan ik er hier enkele noem zoals:
1. Er moet hulpverlening voor de inwoner zijn ingezet. Aanvragen kunnen alleen door die hulpverleners worden ingediend.
2. Er moet sprake zijn van urgentie.
3. Er moet door de bijdrage een perspectief zijn op verbetering van de (leef-)situatie van de inwoner.
4. Er worden door SSFLV geen vaste periodieke uitkeringen verstrekt voor de kosten van levensonderhoud, huisvesting, vervoer
etc.
5. Bij urgente tandartskosten, vergoedt SSFLV eventueel geheel of gedeeltelijk de eigen bijdrage die de zorgverzekeraar vraagt
voor het aanmeten van een geheel/gedeeltelijk kunstgebit.
6. SSFLV hanteert een maximumbedrag. In uitzonderingsgevallen kan het bestuur besluiten hiervan af te wijken.

Bij goedkeuring betaalt SSFLV de rekening van de inwoner aan de leverancier die het gevraagde product levert of gaat leveren en nooit aan de inwoner zelf.
SSFLV heeft zakelijke afspraken gemaakt met BBC voor o.a. witgoed, met SMIZ voor een bed en/of matras, met kringloopwinkel Rataplan voor meubilair, kleingoed en een 2e hands fiets.
Het budget van de stichting SSFLV wordt jaarlijks beschikbaar gesteld door de gemeente en de protestantse en katholieke kerken. De gezamenlijke kerken voor de ene helft en de gemeente voor de andere helft.

In 2020 heeft het Fonds in totaal 88 aanvragen gekregen, waar er 69 van zijn toegekend, 10 zijn afgewezen en 9 zijn komen te vervallen.
Per aanvraag is gemiddeld € 412,11 uitgekeerd.
Redenen om aanvragen af te wijzen zijn onder andere:
er is een voorliggende wettelijke regeling; tandartsenkosten moeten leiden tot een structurele oplossing,

Toegekend zijn de aanvragen voor:
• Een fiets (9x);
• Leefgeld, cadeaubonnen van een supermarkt (14x)
• Inrichtingskosten (9x)
• Laptop (2x)
• Bed en matras (4x)
• Huishoudelijke apparatuur (8x)
• Medische kosten (8x)
• Aflossen van schulden waaronder huurschuld (8x)
• Identiteitsbewijzen (3x)
• Diverse overige (7x)
Totaalbedrag van goedgekeurde aanvragen € 28.023 .

De Diaconie van de VC is vertegenwoordigd in de IPCI, in de Stichting Arm in Arm Schuldhulpmaatjes Leidschendam-Voorburg en in het bestuur van het Sociaal Fonds Leidschendam-Voorburg.

SchuldHulpmaatje Leidschendam-Voorburg

SchuldHulpMaatje en Kerken hebben samen hart voor mensen en gunnen mensen met geldzorgen een hoopvolle toekomst. Zij vullen elkaar aan en kunnen samen werkelijk mensen helpen om hun financiële problemen de baas te worden. Die hulp is gericht op zelfredzaamheid

De Vereniging Schuldhulpmaatje Nederland faciliteert en ondersteunt als koepelorganisatie de leden: dat zijn lokale Schuldhulpmaatje organisaties in Nederland. Evenals in ruim 130 andere gemeentes zijn ook in Leidschendam-Voorburg Schuldhulpmaatjes actief. Schuldhulpmaatjes zijn vrijwillige hulpverleners die mensen helpen die in de schulden dreigen te geraken of al in een schuldhulptraject zitten. In deze gemeente zijn, thans 25 vrijwilligers, als schuldhulpmaatje werkzaam bij de Stichting Arm in Arm die in 2013 is opgericht in overleg met de plaatselijke Raad van Kerken. Deze stichting is aangesloten bij de Vereniging SchuldhulpMaatje Nederland.

Ook in Leidschendam-Voorburg hebben de nodige huishoudens risicovolle schulden, kunnen rekeningen niet betalen, hebben betalingsproblemen, geen spaargeld etc.. Zij kunnen geen tegenslag opvangen of investeren in belangrijke zaken voor de toekomst.

Schuldhulpmaatjes ondersteunen (langdurig) bij financiële problemen
De Schuldhulpmaatjes van Arm in Arm zijn opgeleid om inwoners met financiële problemen te begeleiden. Ze hebben ervaring in het samen met iemand ordenen van de administratie, bekijken welke schulden er zijn en of die nog in overleg met de schuldeiser kunnen worden opgelost, zoals huurachterstand of het niet kunnen betalen van de energierekening.

De maatjes helpen o.a. bij het opstellen van een budgetplan, het nagaan welke toeslagen kunnen worden aangevraagd, welke minimaregelingen kunnen worden aangevraagd, het vragen van kwijtschelding van gemeentelijke belastingen en het invullen van formulieren daarvoor.

Mocht u iemand kennen die hulp nodig heeft of zelf hulp willen dan kunt u contact opnemen met een van de twee coördinatoren:
Jos van den Broek: josvndnbrk73@gmail.com; 06 45271216 of
Rob den Uil; robshm482@gmail.com; 06 53353927