De 6 zondagen van de Veertigdagentijd
- Rolanda Correia
- 2 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen

Woensdag 18 februari is het Aswoensdag en zondag 5 april is het Pasen. De tijd daartussen telt 40 dagen (de zondagen niet meegerekend). In de bijbel komt het getal veertig regelmatig terug. Noach wachtte bijvoorbeeld 40 dagen voordat hij uit zijn boot stapte. Mozes verbleef 40 dagen op de Sinaïberg voor hij de 10 woorden ontving. Bij Jezus komen verschillende van die verhalen samen als hij zich ook 40 dagen terugtrekt in de woestijn. Telkens dus een periode van 40 dagen, een zoektocht waarin iets van Gods werkelijkheid in het leven van mensen aan het licht komt.De 40dagentijd wordt ook wel Vastentijd genoemd. Vasten is één aspect van deze periode.Het is een tijd van inkeer, van bezinning, herstel van relaties, met jezelf, met elkaar. En je relatie met God…
‘Zomaar te gaan’
We kozen voor één lied dat in elke viering gedurende deze periode zal klinken. Het lied ‘Zomaar te gaan…’ (van Hanna Lam en Wim ter Burg)
Zomaar te gaan met een stok in je hand
zonder te weten wat je zult eten
Zomaar te gaan met een stok in je hand
eindeloos ver is ’t beloofde land
Zomaar te gaan, wordt het leven of dood?
altijd maar banger, duurt het nog langer?
Zomaar te gaan wordt het leven of dood?
In de woestijn worden kinderen groot.
Zomaar te gaan, met Zijn woord als bewijs
altijd maar lopen, altijd maar hopen,
Zomaar te gaan met Zijn woord als bewijs,
straks wonen wij in een paradijs.
In dit lied staat de woestijnreis van Israël voor het menselijk leven. Kernbegrippen zijn: onzekerheid, overgave en vertrouwen. Het lied verhaalt niet over specifieke gebeurtenissen maar beschouwt het leven van ons mensen als een reis door de woestijn. De woestijnreis van toen is tegelijk een woestijnreis van nu. Het is het beeld van een persoonlijke, of gezamenlijke tocht door het onbekende, het onzekere, kortom: het leven.
Alle coupletten beginnen met ‘Zomaar’. Zomaar te gaan, wat er ook gebeurt, hoelang het ook duurt. Want je gaat ‘met Zijn woord als bewijs’. En dat betekent: doorgaan in vertrouwen, met het uitzicht dat het beloofde bewaarheid wordt. Er kan veel gebeuren, het uitzicht kan uit beeld raken, en toch ga je. Met een stok in je hand, met Gods belofte als bewijs. Zo komt een mens tot groei. Zo worden ‘in de woestijn kinderen groot’.
Op zoek naar de bron
Voor deze voorbereidingstijd op Pasen kozen we als thema - met het beeld van de woestijnreis voor ogen - ‘Op zoek naar de bron’. In elke viering wordt een aspect daarvan belicht. In deze periode zal de doopvont centraal staan als symbool voor de bron. Elke week leggen we bij de bron een nieuw symbool neer.
18 / 2 Aswoensdag Op zoek naar inkeer
keer ons om naar U toe, keer ons toe naar elkaar
22 / 2 1e zondag Op zoek naar de stilte
In de stilte als je handen net als bloemen opengaan
kun je als je heel goed luistert weer de stem van God verstaan
1 / 3 2e zondag Op zoek naar houvast
Als je geen liefde hebt voor elkaar vallen de dromen in duigen
8 / 3 3e zondag Op zoek naar verbondenheid
Dat groot mag zijn mijn hart, en zacht toegenegen
als bron uit God gekregen, tot overvloed, tot zegen
15/ 3 4e zondag Op zoek naar de Ander
Die mij droeg op adelaarsvleugels…
22 / 3 5e zondag Op zoek naar nieuw begin
Kom adem ons open…
29 / 3 6e zondag Op zoek naar bevrijding
Voor kleine mensen is hij bereikbaar Hij geeft hoop aan rechtelozen
Het thema is dit keer voortgekomen uit een ‘projectgroep’ 40-dagentijd. Een aantal mensen die zich bezighouden met liturgie - ofwel als lid van de werkgroep liturgie, en/of als voorganger in de Agapévieringen of de gebedsvieringen - zijn bijeen gekomen om na te denken over hoe je in de zondagse vieringen deze speciale tijd op weg naar Pasen zou kunnen vormgeven.
Eugenie Duijndam, Claartje van der Grinten, Rolanda Correia - da Costa, Matthijs Smeele, Jos Beijk, Fransje Kraan.




Opmerkingen