De Goede Week vieren . . .

is stilstaan bij de laatste week van Jezus’ leven, te beginnen met:

29-03  Palmzondag, Zijn feestelijke intocht in Jeruzalem,

niet hoog in ’t zadel, want ‘hoog te paard rijdt onrecht langs de wegen!’, maar kwetsbaar klein op de rug van een ezel.

Hoe anders, hoe nieuw, hoe veelzeggend!

‘Op zoek naar bevrijding’ Paus Franciscus schreef in 2013:

“Elke christen en elke gemeenschap is geroepen instrument van God te zijn voor de bevrijding en de ontwikkeling van de armen.

Voor kleine mensen is Hij bereikbaar.

Hij geeft hoop aan rechtelozen;

hun bloed is kostbaar in zijn ogen,

Hij koopt hen vrij uit hun slavenhuis. 

02-04    Witte Donderdag, een dag in het wit, de kleur die ons bevrijdt, die ons optilt uit angst en duisternis die ons menselijk bestaan trachten te bedreigen; de kleur die onze ogen richt op het stralend licht van de Eeuwige. Opgetild worden, even voelen, even ervaren dat we er niet alleen voor staan. Het overkwam allen die aanwezig waren in de Bovenzaal

‘Onvergetelijk’ wat daar gebeurde en wij verwoorden het zo:

In Brood, zegt Hij, kom Ik tot leven;

breken, delen en liefde geven.

Wees vuur en vlam, met hart en ziel, 

doe wel in Mijn naam.

02-04   Goede Vrijdag, een zwarte dag en ‘nee’ we kunnen de dood van Jezus niet ongedaan maken. Wat wij wel kunnen?

Ons, als christenen, ervoor inzetten dat het stopt, dat

‘Onschuldig’ lijden, want het overkwam Jezus, maar het overkomt nog steeds ontelbare mensen.

Neem ons mee naar die donkere dag,

waarop men Jezus’ onschuld niet zag;

dat wij nooit kiezen voor iemands dood,

op durven staan voor mensen in nood!

04-04   Paaswake, als afsluiting van ‘Stille Zaterdag’ de dag dat Jezus’ dood ons stil maakt, want heeft het kwaad, de dood dan toch het laatste woord? Gelukkig vertellen de vrouwen van toen een ander verhaal. Zij, als eersten, gingen naar het graf en daar overkwam hen iets wonderlijks:, ze beseften Hij is niet dood, Hij lééft!’

‘Ongedacht’, niet vermoed, maar waar, want tot op de dag van vandaag zingen overal ter wereld mensen:

De winter is nog voelbaar, een dorren boom die rouwt.

De lente is al zichtbaar in kleuren duizendvoud.

Die mens van God genoemd wordt, is na zijn dood gezien

met handen en met voeten. Ken jij hem soms misschien?

05-04 Paasmorgen, dan zeggen wij samen: Niet te aanvaarden dat juist Hij die het Leven, de Liefde diende, van het leven werd beroofd.

Niet te geloven dat deze Zoon van de Levende, van de Liefde,

gestorven, monddood zal zijn. Nee! Hij zal leven, hier en nu, ook door ons: wij zullen Zijn Levend Lichaam zijn. En zo weten we

 ‘Leven weet wegen’ uit de diepte van de dood. De kinderen zingen:

 Ik zal er zijn voor jou, vertrouw op Mij!

 Ik ben bij jou in alle nood.

 Het Leven wint en niet de dood.

                        Ik zal er zijn, vertrouw op Mij. Ik zal er zijn.

En dan zetten we onze reis gedurende vijftig dagen voort, richting Pinksteren

('Pentekostè' in het Grieks = 50). Onderweg staan we wekelijks stil bij de zeven gaven van de Geest, die het leven kleur geven, en dus staat elke viering een kleur centraal.

Op de veertigste dag passeren we, vieren we, Hemelvaart en tien dagen later zijn we er: Pinksteren, het feest van de Geest.

‘Geroepen -en wij niet alleen- Levend Lichaam van Christus te zijn

daar waar je gaat en staat.

Wij nodigen u van harte uit dit alles met ons mee te vieren.

                                                                       Werkgroep liturgie