Een dienst in de doopsgezinde kerk

Vieren in de doopsgezinde kerk in Den Haag. Hoe ziet dat eruit? Angelique en ik gingen er heen, op uitnodiging van Roger, medewerkgroepslid van de oecumene. 

Een koude zondag was het op 1 maart, maar in de doopsgezinde kerk in de Paleisstraat was het behaaglijk warm, en werden wij welkom geheten met koffie. We kregen een heel summiere liturgie met een prachtige voorkant van het plafond van de Aya Sophia, nu een moskee, vroeger een kerk. Hemel op aarde, zou dat er zo uit zien als op die foto? 

Er zaten zo'n dertig mensen in de mooie ronde ruimte die de kerk is. Het begon met het aansteken van de Paaskaars. De organiste speelde en we zongen met elkaar het openingslied. Dominee Marijn Vermet sprak een gebed recht uit het hart, over ons verlangen naar de hemel op aarde. We luisterden naar verhalen uit de bijbel. Mozes had een ontmoeting met God op een berg, net als Jezus. De drie leerlingen die bij hem waren op dat moment wilden tenten opslaan; maar was het werkelijk de bedoeling om daar te blijven? Nee, terug de wereld in moesten ze, om daar te werken aan het verwezenlijken van die hemel op aarde. Met mededogen en bemoediging.

Mooie meditatieve muziek klonk er na de overweging. We baden het onze Vader, zongen nog een lied, en toen werd de kaars uitgeblazen, maar het licht daarvan mochten we meenemen als we hiervandaan weer verder gingen. 

Bemoedigd, dat was ik zeker, en geïnspireerd, door deze versterkende viering, waarin veel ruimte was voor rust en stilte en nadenken over de woorden die gesproken waren. Wat mij opviel was dat ik beter luisterde, nu de tekst van het gebed niet afgedrukt was in de liturgie. Alsof je meer rechtstreeks geraakt kon worden door de woorden.

Bedankt Roger, dat we deze viering bij mochten wonen!

Claartje van der Grinten