Het grote woord van liefde

Lieve Lucas en Felix,

Oma en opa houden heel veel van jullie. En jij Lucas, jij vindt ook een heleboel mensen lief: “Mama is lief, papa is lief, Felix is lief!”. En Felix: “Mama is lief, papa is lief, Lucas is lief!”. Jullie zeggen het zo gemakkelijk. Vroeger namen mannen en jongens grote woorden als ‘lief’ en ‘liefde’ niet zo gemakkelijk in de mond; ze vonden dat niet ‘stoer’. Zij bewaarden dergelijke woorden voor speciale gelegenheden, bijvoorbeeld als zij gingen trouwen. Vandaag, precies 77 jaren geleden, zeiden mijn vader en moeder – jullie overgrootouders dus – tegen elkaar dat zij van elkaar hielden en dat altijd zouden blijven doen. Jaren daarna zeiden oma en ik het ook tegen elkaar. Nog weer later zeiden jullie papa en mama het tegen elkaar. Jullie wachten niet zo lang met het uitspreken van jullie liefde. Gelukkig, want wij zien dat jullie het menen!

Wat betekent het eigenlijk: van elkaar houden, elkaar lief vinden?

Dat is een moeilijke vraag. Als ik het jullie nu zou vragen, dan zouden jullie waarschijnlijk zeggen: dat je elkaar wilt knuffelen. En dat is helemaal geen gek antwoord.

Liefde begint met niet-gaan-vechten, als jullie toevallig met hetzelfde speelgoed willen spelen – en dat is best vaak zo. Jullie ´overleggen´ dan liever. Jij, Lucas, neemt als oudste het initiatief: “Felix, wil jij de politiewagen? Dan neem ik nu even de brandweer.” Jij, Felix, zei de eerste keren “Ja!”. Maar na een paar keer zei je “Nee!”. Toen zei Lucas: “Jij krijgt niet alleen de politiewagen, maar ook de ambulance. Als ik de brandweer krijg.” Na verloop van tijd, werkte ook dat niet meer, want Felix vond bij voorbaat alle speelgoed het leukst dat Lucas het leukst vond, en omgekeerd. Dus spraken jullie af: “Jij vijf minuten de brandweer; daarna ik vijf minuten”. En dat gaat nog steeds goed.

Is dat liefde: onderhandelen in plaats van vechten? Nee, dat is niet genoeg. Alle verstandige mensen, groot en klein, onderhandelen. Bij vechten wint één partij en verliest de andere; door te onderhandelen kunnen beide partijen winnen. Dat is uiteindelijk voor iedereen prettiger. Liefde moet toch wel iets meer zijn.

Laatst vertelde jullie mama ons het volgende. Lucas hoefde een dag niet naar de kinderopvang, omdat hij ’s ochtends op de basisschool mocht wennen. Die middag zou hij samen met mama alle leuke dingen gaan doen die hij maar wilde. En wat wilde jij, Lucas? Je wilde Felix van de kinderopvang halen om met zijn drieën een gezellige middag te hebben! Volgens mij lijkt dat heel erg op liefde!

Oma en opa vinden het heel normaal dat mensen niet gaan vechten, als zij iets willen. Het is sowieso beter te praten en samen te zoeken naar een manier om iedereen blij te maken. Dat snapt iedereen. Het wordt pas bijzonder, als je zelf blij wordt, omdat je iemand anders blij kunt maken. Dat noemen we ‘liefde’ of ‘houden van’.

Het mooie is dat jullie misschien nog niet zo goed kunnen vertellen wat liefde is, maar dat jullie het gewoon uit jullie zelf doen. Jullie doen liefde! Daar kunnen opa en oma nog van leren…

Opa Han