Legoland

Voorburg, 16 januari 2026

Lieve Lucas en Felix,

Een feest: naar Legoland in de kerstvakantie! We hebben samen al heel wat ervaring met Lego; of eigenlijk tot nu toe nog vooral met Duplo. Daar zijn we jaren geleden al mee begonnen. We hebben geleerd dat je om te bouwen een doel moet hebben, anders komt er niets van de grond. In het begin hadden we maar één doel: een zo hoog mogelijke toren, die met een klein zetje in elkaar kon storten. Opa noemt dat ‘destructief’ bouwen. Al gauw gingen we over naar ‘constructief’ bouwen. We spraken vooraf af wat het moest worden: een politiebureau of een brandweergarage of een treinstation (want we hebben ook een Duplo-trein!). We gingen er steeds meer op letten dat er mensen in onze bouwsels moeten kunnen wonen of werken. De huizen kregen ramen en een deur. We maakten huizen met verdiepingen, soms zelfs met een trap om op die verdiepingen te komen.

Enkele maanden geleden begon jij, Lucas, met Lego. En Felix deed meteen mee! Ten opzichte van het eerdere Duplo-werk kwam er iets nieuws bij: we begonnen niet zomaar wat steentjes aan elkaar te drukken; nee, nu lag er een ontwerp! We keken naar een tekening en knutselden stap voor stap stukjes Lego in elkaar, zodat we iets kregen wat iemand anders had bedacht. Uit onze fabriek ‘Feluc’ stroomden producten als auto’s, helikopters en monstertrucks. Daarna begonnen we aan het grote werk. Onze fabriek werd uitgebreid met een aannemers­bedrijf. Wij gingen in de bouw! Er kwam een politiebureau met een gevangenis! Het ontwerp was bedoeld voor kinderen van 6+, maar samen kwamen we eruit!

Opa herinnert zich dat Lego vroeger speciaal bedoeld was voor het maken van gebouwen. Pas later kwamen er allerlei voertuigen, machines en zelfs dieren. Opa vindt nog steeds gebouwen maken het leukste om met Lego te doen.

Terug naar Legoland. Daar stond een levensgrote giraffe voor de deur, gemaakt van grote Legostenen. Binnen lieten ze zien dat je van Lego zo goed als alles kan maken. Het mooiste wat we zagen – vindt opa – is een stuk Den Haag op kleine schaal, helemaal van Lego. In de haven voer een bootje. Door de straten liepen mensen en reden auto’s, bussen en een tram – die vond jij het mooiste, hè Felix? We hebben er samen best lang naar staan kijken.

Je begrijpt wel dat je voor zo’n stadswijk een heel goed ontwerp moet hebben. En je moet dat geduldig nabouwen met de Lego-steentjes die je hebt. Anders komt er niets van terecht en kun je steeds opnieuw beginnen. Geduld is wel het belangrijkste: goed kijken naar het ontwerp en – stap voor stap – doorgaan met bouwen. Je hoeft niet bang te zijn dat je niet genoeg steentjes hebt; je maakt dan gewoon jouw gebouw wat kleiner!

Met een goed ontwerp kunnen de mensen de prachtigste dingen maken. Wij kunnen een huis bouwen waarin mensen graag willen wonen. We kunnen een stad bouwen waarin mensen fijn kunnen werken en spelen. We kunnen een land maken waar we goed kunnen leven. We kunnen een wereld maken waarin alle mensen tot hun recht komen. Het kan allemaal…, met een heilzaam ontwerp!

Opa Han