Bedevaart op pedalen
- Rolanda Correia
- 21 jul
- 2 minuten om te lezen

Zondag 5 juli jl: Parochiedag. Voor zo’n 20 liefhebbers begon deze dag nogal vroeg met een bedevaartstocht op de fiets. Om 07.45 werden de deelnemers bij de kerk verwacht voor een gezamenlijke trip naar de Lourdesgrot. Dat klinkt verder weg dan het was, want die tocht beperkte zich tot een retourtje naar de Lourdeskapel in Scheveningen, naast het Circustheater.
Het peloton pelgrims had Henk Kuitems als oudste deelnemer, met 91 jaren levenswijsheid op zak tevens ’n soort geestelijk leidsman van de groep, terwijl de jongste deelnemer Simon de Booij, precies 10 jaar en 1 dag oud, in zijn minirol als wereldlijk leidsman en gids, trots (naast zijn vader) vooraan reed op zijn verjaardagcadeau - ’n nieuwe fiets. Daar tussenin fietste de rest, een bont gezelschap parochianen dat zich deze kans op een bijzondere geestelijke verdieping niet liet ontgaan. Zelfs niet zo vroeg op de vrije zondagochtend.
Het gebruikte fietsmaterieel was trouwens een mooie afspiegeling van de diversiteit van de bedevaartgangers. Vermeldenswaardig is de prachtige duofiets, met trapondersteuning, waarop Jos Beijk zijn passagier Henk Kuitems vervoerde. Of andersom, dat was moeilijk te zien. Beide heren zaten fier naast elkaar op de bok, Schipper naast God, en die typering paste beiden.
De totale afstand van de bedevaart was zo’n 18 km heen en terug. Goed te doen, zeker op zo’n vroege zondagochtend, met goed weer en weinig verkeer, waarbij ook de verkeerslichten zich bewust leken van onze verheven missie. Alleen maar groen, op vrijwel het hele parcours.
In de kapel werden we ontvangen door de gastheer. Hij vertelde ons over de historie en de achtergronden van de kapel uit 1913. Daarin is een kopie op schaal gemaakt van de grot bij Lourdes in Zuid Frankrijk, waar Maria, de moeder van Jezus, in 1858 aan Bernadette Soubirous zou zijn verschenen. De kapel is nog steeds een bezienswaardigheid als centrum van Mariaverering en wordt dagelijks door tientallen mensen bezocht.
De Onze Lieve Vrouw van Lourdeskerk is in de jaren 20 van de vorige eeuw tegen de kapel aangebouwd, maar deze kerk is inmiddels niet meer als gebedshuis in gebruik. We keken even om de hoek van de deur. Nee, geen gebedshuis meer, dat was te zien: het gebouw is van binnen een en al klimwand. Maar er zullen door de gebruikers van nu vast wel schietgebedjes worden gelanceerd bij hun klim naar boven. En er wordt vast ook wel gevloekt in de kerk, als de klimpogingen naar boven eindigen met een brute smak beneden. Op dempende kussens, dat dan weer wel.
Het was een mooie en leerzame tocht. Goed bedacht door de organisatie, goed verzorgd ook met ’n krentenbol en ’n sapje op de bestemming. Voor de niet-fietsers van vandaag: de Lourdesgrot is zeker de moeite waard om te bezoeken, je wordt ondergedompeld in de ware Mariaverering van ’n eeuw geleden.
De tocht riep meteen herinneringen op aan eerdere fietstochten op parochiedagen. Eind vorige eeuw gingen we na de viering en vóór de bbq massaal op de fiets naar buiten, aangevoerd door Jan Rood, onder het motto “Met de pastoor de polder door.” Mooi dat we dat gebruik in 65 jaar nog niet zijn verleerd!
Luc van Eijck





Opmerkingen