“Opa, jij maakt een grapje!”

Lieve Lucas en Felix,

Mijn vorige brief ging over Legoland, weten jullie nog? Ik had het over bouwen van een mooi huis of een gezellige stad of zelfs aan een fijne, vredige wereld. Ik schreef dat je om goed te bouwen vooral een goed bouwplan of ontwerp nodig hebt. Je weet uit jezelf namelijk te weinig om iets goeds te bouwen. Gelukkig hebben sommige mensen het vaker gedaan en die weten het wel. Het is goed om gebruik te maken van wat zij hebben geleerd; dan maak je niet dezelfde fouten als zij vroeger.

Er is één probleem! Hoe weet je dat het bouwplan van iemand goed is? Volgens mij moet je dan in de eerste plaats kijken naar de persoon die het bouwplan heeft gemaakt. Je vraagt jezelf af: “Heeft die persoon vroeger ook al mooie gebouwen gemaakt? Welke gebouwen zijn dat, en wat vind ik er zelf van? Zou ik erin willen wonen?” Kun je op al deze vragen ‘ja’ antwoorden, dan is er goede reden om te geloven of te vertrouwen dat die persoon nu ook wel weer een goed bouwplan heeft. En dan wil je misschien best meewerken om dat plan uit te voeren. Maar anders niet!

Denken jullie dat jullie opa kunnen vertrouwen en geloven? Laatst stelde ik jullie een rare vraag: “Hoeveel vuurspuwende draken vliegen er in deze huiskamer?” Dat kwam zo. Lucas vertelde dat hij al tot 39 kon tellen. Opa was toen nieuwsgierig of hij ook het getal 0 (‘nul’) al kende; dat is namelijk een heel bijzonder getal, veel moeilijker dan 39. Vandaar dat opa die rare vraag stelde, en hij hoopte dat Lucas zou zeggen: “Nul draken, opa!”

Maar Lucas riep meteen: “Opa, jij maakt een grapje! Vuurspuwende draken bestaan niet.” En Felix: “Ja opa, jij maakt een grapje.” Opa was een beetje beduusd. Niet lang geleden had hij jullie nog een spannend drakenverhaal voorgelezen! En nu geloofden jullie opa niet…

Nee, jullie dachten zelf na en gaven precies het goede antwoord; opa had geen beter antwoord kunnen bedenken! Jullie hoeven zeker niet alles te geloven wat opa zegt. Opa hoopt wel dat jullie altijd blijven geloven dat hij het beste met jullie voor heeft.

Dit zijn misschien wel de twee belangrijkste vragen voor de rest van jullie leven. De eerste vraag is: welke mensen kan en durf ik te vertrouwen? De tweede vraag is: kan ik geloven dat waar is wat zij zeggen?

Jullie hebben een lieve papa en mama, die veel van jullie houden. Jullie kunnen eigenlijk wel blind op hen vertrouwen! Zij hebben bovendien vast en zeker al een paar goede ‘bouwplannen’ voor jullie klaarliggen! Voorlopig kunnen jullie je gerust verlaten op hen en hun plannen met jullie. Toch mogen jullie daarover ook zelf blijven nadenken!

De meeste mensen zijn niet slecht; zij helpen graag andere mensen, als die in moeilijkheden zijn. Zelfs vreemden zijn meestal wel te vertrouwen, maar toch kun je dat beter niet zomaar doen. Als iemand je vraagt iets samen met hem te gaan doen, dan moet je jezelf ongeveer dezelfde vragen stellen als in het begin van mijn brief: “Wat heeft deze persoon vroeger gedaan? Was dat goed?” Weet je het antwoord op deze vragen niet, dan moet je hem ook niet zomaar geloven en al helemaal niet blindelings volgen, al lijken ze nog zo aardig! Zeg dan maar tegen hem: “Je maakt zeker een grapje!”.

Opa Han